باور

درباره وبلاگ

دوست عزیز نادیده ام ســلام
سلامی نه از روی عادت و تعارف که سلام نام اوست و دعوت اوست به سرزمین عشق و سلامتی
والله یدعو الی دارالسلام
کاری را آغاز کرده ام که سالها انجامش را به فراموشی سپرده بودم.
کاری که حاصلش، کشف آنست که من کیستم ؟ و در طلب چیستم ؟
تصمیم خود را گرفته ام و آنگاه که بر مبنای توکل، تفکر و اختیار تصمیم بگیرم، به یقین برای خود و برای مردمی که به آنها عشق میورزم و برای مردمی که دوستم دارند تصمیمی پر ثمر خواهد بود.
و بر این باورم که آنان که آفتاب را به زندگی دیگران ارزانی میدارند، نمیتوانند خود از آن بی بهره باشند.

راههای عملی اعتمادبنفس (33) – همه را ببخشيد.

33 ـ همه را ببخشيد

روح خود را آزاد كنيد. آنها كه اعتمادبنفس سرشار دارند، روحي بزرگ، غني و آزاد دارند. هر گونه وابستگي ذهني، جسمي و روحي به كوچك شدن انسانها ميانجامد. شما به هر شكلي كه به چيزي وابسته باشيد يعني خود را بدون آن كامل حس نميكنيد. حتي اينكه شما هدفدار هستيد و به دنبال اهداف خود ميرويد، نبايد در شما اين احساس را ايجاد كند كه زندگي بدون رسيدن به هدف شما، برايتان كاملاً غير ممكن است. همواره متوجه باشيد كه انسان فقط و فقط بدون خدا كامل نيست و با اوست كه كامل ميشود اينكه ميگويند آرزوهاي بزرگ، انسان را خرد ميكند، بخاطر آن است كه وابستگي فراوان ايجاد ميكند. همانقدر مشتاق و علاقمند به اهداف خود باشيد و براي رسيدن به آنها تلاش كنيد كه آمادگي رها كردنشان را داريد. يكي از مهمترين چيزهايي كه وابستگي ذهني و عاطفي ايجاد ميكند و مانع غني شدن و آزادي روح ميشود، نبخشیدن ديگران است. آنها كه نفرتي به دل دارند و كسي يا موضوعي يا خود را نبخشیدهاند و يا خاطره تلخي را از ذهن خود دورنميكنند روح خود را اسير كردهاند. هر كسي و به شكلي به شما بدي كرده است، او را ببخشاييد. به جاي آنكه به آزار روح خود و بي توجهي نسبت به خود، مشغول شويد و نهال اعتماد بنفس خود را بخشكانيد، او را ببخشید و رها كنيد و حتي در حقش دعاي خير كنيد تا روح شما بزرگ و غني شود خود را نيز ببخشاييد. اگر كار خطا يا گناهي مرتكب شدهايد نگوييد كه هرگز خود را نميبخشم. نبخشیدن خود يعني صدها بار آن اشتباه را در ذهن تكرار كردن و صدها بار احساس گناه را در ذهن، تشديد نمودن و اين يعني كشتن خود به دست خود به فجيعترين شكل ممكن! فكر نكنيد كه نبخشیدن خود، نوعي مجازات است، اين فقط و فقط خودشكني است و بس. بجاي اينطور مجازات كردن خود، سعي كنيد گذشته خود را با روحي آزاد كه تنها با بخشودن به دست ميآوريد، جبران كنيد. آنچه محكوم و بد است، رفتار بد است نه انسان. انسان، بالفطره خوب است و پاك. روح الهي در او جريان دارد، حالا اگر اشتباهي كرد و رفتار بدي از او سر زد نبايد خودش را نفي كند.

بخشیدن را تمرين كنيد و ديگران را ببخشيد و روح خود را رها كنيد. براي رهايي از احساس گناه و بخشيدن ديگران روي يك كاغذ بارها بنويسيد: همه را بخشيدم حتي او را كه …، خود را هم بخشيدم و رها شدم. خود و ديگران را كاملاً بخشيدم و چقدر آزاد و رها هستم. سبك شدم. خداوند حتماً مرا ميبخشايد.

+همسفر شما در راه موفقیت (ح. صفائی)//سه شنبه دوازدهم شهریور 1387 |